บทที่ 97 แค้นใจ

“เงียบไปเลยจิ๋ว”

“หุบปากทั้งสองคน” สิริตวาดปล่อยน้ำตาไหลเธอทั้งเจ็บทั้งแค้นแน่นในอกจนหายใจแทบไม่ออกอยากฆ่าคนทรยศให้ตายคามือเมื่อความโกรธเกลียดเคียดแค้นมันบดบังสติ สิรกhดึงมือออกจากกระเป๋าช้าๆตาก็มองร่างเปลือยของนุกูลที่ให้ความสุขเธอมายี่สิบกว่าปี

“กูลทำกับสิได้ยังไง สิให้กูลทุกอย่าง ทำกับสิได้ยังไง”...